Vast een aardige man hoor, die Peter Middendorp. Ach, en schrijven, dat kan hij ook wel. Zijn werk leest lekker weg. Een beetje het “Peter goes on holiday” idee.

Ik doel op zijn voortreffelijke sfeer verslag van zijn uitstapje naar het Binnenhof. Voor De Pers beschrijft Middendorp zijn eerste weken als politiek redacteur in Den Haag, ofzo. Hij heeft het ook over een boek, maar dat is me niet helemaal duidelijk. Wat me wel duidelijk is, is dat hij ambitieus is, vol idealen. Mooi!

Maar wat doet hij, hij gaat achterin de zaal zitten en wachten, of luisteren. Waarschijnlijk denkt hij dat er een soort telex met politieke quotes is. Maar tot zijn grote verbazing moet hij op pad voor die quotes. Dus hij pakt brutaal zijn fiets, of brommert, of wat dan ook, en gaat de camera van Den Haag Vandaag achterna. Nu speculeer ik, maar ik denk dat hij ook daar weer achteraan staat bij de mededelingen en interviews. Ja Peter, zo kom je er niet! Maar daar is hij zelf ook achter gekomen.

Ondertussen heeft hij al meerdere keren contact proberen te krijgen met de personificatie van god in Nieuwspoort, Ferry Mingelen. Maar Mingelen doet en beetje uit de hoogte. De toch al ietwat groot uitgevallen neus (sorry Ferry) wordt opgetrokken voor de, naar later blijkt, freelancer.

Dus wat doe je als onervaren journalist op het Binnenhof als het niet klikt tussen Mingelen en jou? Je nodigt hem uit voor een kopje koffie en een broodje. In plaats van een rustig babbeltje met Mingelen, barst Middendorp echter meteen los. Hij trekt vel van leer tegen de zogenaamde objectiviteit op het Binnenhof, want die is er volgens hem niet. Zo het hoge woord is eruit. Hoe zal Mingelen hìer op reageren? Hoe pareert hij deze heldhaftige aanval van Middendorp?

Maar daar heeft Mingelen geen zin in. Opeens heeft hij een vergadering. Met stoom en kokend water verlaat hij de lunch-afspraak, een verbouwereerde Middendorp achterlatend, zou je denken.

Het loopt echter anders, want Middendorp heeft het verwacht. Hij heeft zijn conclusies dan al lang getrokken. Maar journalistiek mag toch niet gekleurd zijn? Objectiviteit?

Nee, niets van dit alles gaat op. Middendorp heeft Mingelen al zo vaak zonder kladblok gezien, dat kàn geen goede journalist zijn. Altijd alleen, bot en bovenal totaal anders dan op TV. En zo zit dat met alle journalisten op het Binnenhof! Begrijp hem niet verkeerd, want het zijn verder vriendelijke mensen (behalve die Ferry), maar het is allemaal één groot spelletje.

Natuurlijk is de parlementaire journalistiek niet onbevooroordeeld. Het is gekleurd, reageert op de waan van de dag en analyses en columns lopen nog al eens door elkaar. Dat is jammer en streven naar een hoger niveau is gezond. Maar om daar zó tegen te ageren, is ronduit onfatsoenlijk. Zijn verhaal is een verslag van een schoolreis, doorspekt met aannames, vooroordelen en manipulaties. Bovendien komt Middendorp nooit met bewijzen, of ten minste argumenten.

Al met al is de beste man al helemaal geassimileerd. Hij past zich als een kameleon aan aan zijn omgeving/collega’s/manieren van journalistiek. En dat is niet erg, maar ga dan niet de moraalridder uithangen. Want het is maar een deel van de werkelijkheid die hij beschrijft en dat schrijft hij er niet bij.