Afgelopen week luidden enkele directeuren van thuiszorginstellingen de noodklok. Ze stellen dat, door de ingrepen van het kabinet, de thuiszorg op instorten staat.

Nu moeten we dat natuurlijk wel met een korreltje zout nemen, maar er zit een kern van waarheid in, gezien de klappen die bijvoorbeeld het Twentse Livio te verwerken krijgt. Een begrotingstekort van bijna zes miljoen euro moet weggewerkt worden en daardoor moeten er 150 banen verdwijnen. Ook Livio verklaart dat dit door de bezuinigingen van de overheid komt.

Maar de staatssecretaris van Volksgezondheid, Jet Bussemaker (PvdA), is het er niet mee eens. Ze onderkent de problemen niet, maar beweert dat de thuiszorginstellingen alleen bezig zijn om van dure krachten af te komen. Een ijskoude sanering dus.

Los van het feit dat ze hiermee de analyse van nota bene een VVD-kamerlid (Anouchka van Miltenburg) onderstreept, loopt ze hiermee voorbij aan de verliezen die er daadwerkelijk wel zijn. En het is juist schrijnend om te zien dat de dure krachten er eerst uitgaan.

Eerst moet een log systeem als de zorg aan marktwerking gaan doen, wat ze al meer dan een eeuw niet doen. En als het dan niet goed gaat, omdat er ook geen geld meer komt van de overheid, mogen ze dat niet eens vermelden. Dan is er opeens kritiek op hoe de saneringen plaatsvinden. Als daar je broek niet van afzakt…

En, om de malaise bij de PvdA maar weer eens bij de horens te pakken, ik dacht dat de Partij van de Arbeid socialer zou worden in deze kabinetsperiode. Maar ja, de PvdA en beloftes, dàt gaat niet samen.