Bij Pauw & Witteman geeft Pieter van Geel, fractievoorzitter van het CDA, uitleg over de mening van het CDA inzake de financiële vergoeding bij orgaandonaties. Mensen die een orgaan doneren, krijgen levenslang een gratis ziektekostenverzekering. Zo wil de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) proberen om het voor mensen aantrekkelijker te maken om donor te zijn.

De discussie moet natuurlijk gevoerd worden. Meteen roepen dat het goed of fout is, daarvoor zijn er teveel (mogelijke) morele en praktische haken en ogen aan het plan. Maar het CDA is nu al tegen. Aangezien de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport een CDA’er is, namelijk Ab Klink, is dit niet bepaald prettig voor het proefballonnetje. Maar op welke grond is het CDA eigenlijk tegen?
Van Geel verklaart dat het CDA tegen het voorstel is, omdat men bang is dat vooral de arme onderlaag van de samenleving dit plan gaat gebruiken om uit de financiële problemen te komen. Ze geven een orgaan op en worden daar financieel voor beloont. Maar gezien de verwachting dat de enige beweegreden de portemonnee is, keurt het CDA dit plan af.

Of het moreel acceptabel is, dat is een interessante discussie. Interessanter is eigenlijk de context waarin de afwijzing gezet kan worden. De partij die al jaren minderbedeelden in de samenleving behandelt als zich aanstellende querulanten, kiest nu zogenaamd vóór die zo verfoeide kant van de samenleving. De partij is zogenaamd uit moreel opzicht solidair met de armen. De partij wil ze beschermen voor de worst die ze wordt voorgehouden.

Van Geel gebruikt de term economiseren. Geld verbinden aan orgaandonaties dus. Voor het niet economiseren van zoiets heikels, daar valt wat voor te zeggen. Het is echter een vreemde uitspraak in het licht van de economisering, of marktwerking in de zorg. Niemand binnen de partij heeft daar een probleem mee. Terwijl het op het zelfde neerkomt. Je verbindt iets heikels als de zorg aan de economische nukken van onze maatschappij.

Omdat solidariteit bij het CDA niet bestaat zonder eigenbelang (zetelwinst, veranderende vrienden en de daarbij horende vriendjespolitiek), ben ik benieuwd waarom dit voorstel niet geaccepteerd wordt. Waarom beschermt men hierbij wel de armen. Zelfs binnen de partij is het een gegeven dat het CDA meer voor de middenklasse is, dus wat zijn hier de beweegredenen om voor de armen op de bres te springen. Of doet dat alle bezuinigingen in de zorg weer te niet, als we alle donoren een gratis verzekering aanbieden? Ik ben benieuwd.