Het begint met “verwende kereltjes bij de politie” en “gefrustreerde vakbondsbaasjes”. Het eindigt met excuses. De rel rond de politiestaking tijdens de wedstrijden Ajax – PSV en Feyenoord – AZ escaleert dit weekend volledig. Tijd om de rekening op te maken.
Henk Kesler, directeur betaald voetbal van de KNVB en hoofdrolspeler in de soap, heeft alle commotie aangewakkerd. Het begint allemaal met de vertegenwoordigende vakbonden ACP en ANPV. Die willen hun (loon)eisen kracht bijzetten door te gaan staken tijdens de voetbaltoppers in de Nederlandse eredivisie. Omdat beide wedstrijden ondersteuning van de politie nodig hebben, beraden de burgemeesters van Amsterdam en Rotterdam zich over de consequenties. Hun besluit om de wedstrijden niet door te laten gaan, valt in verkeerde aarde bij de heer Kesler.
Een persconferentie volgt, waarvan we allemaal de gevolgen kennen. Noem het opruiing, noem het populistisch, de directeur betaald voetbal is het niet eens met de gang van zaken. En dat laat hij merken. Hij veroordeelt de stakingen en suggereert dat de minister deze stakers geen cent extra moet geven.
De politievakbonden reageren woedend en de minister van Binnenlandse zaken distantieert zich van de beeldvorming. Ook binnen de KNVB klinken andere geluiden. Henk Kesler vertegenwoordigd maar twee procent van de leden van de KNVB. De voorzitter van de KNVB is duidelijk en de voorzitter van de raad van toezicht van de KNVB, Benk Korthals, eist zelfs excuses. En, om een lang verhaal kort te maken, die komen er ook. Er is ook niets mis met de politie, in tegendeel zelfs, de samenwerking verloopt juist perfect.
Het vervelende van stakingen is dat die bijna altijd wel iemand duperen. Als het niet de voetbalsupporter is, dan is het wel de fabrieksdirecteur, de ov-reiziger of de schoonmakers van het Museumplein. Maar het recht op staken, om het zo maar te noemen, staat als een paal boven water. Ook de politie heeft daar recht op. Het vervelende van een stakende politie is echter dat al snel de veiligheid van mensen in het geding komt. Daardoor ligt de zaak extra gevoelig. Ik denk dan ook dat de uitlatingen van de heer Kesler mede gedreven zijn door machteloosheid.
Maar hij heeft er nog een ander doel mee bereikt. Volgende acties zullen ‘publieksvriendelijk‘ zijn. Er zullen geen bonnen worden uitgeschreven voor lichte vergrijpen. Correct me if I’m wrong, maar de woorden van Kesler hebben iets losgemaakt in de publieke opinie. Daardoor kan de politie geen acties meer voeren ten nadele van ‘het volk’.
Het wordt helemaal interessant gezien de analyse van Lodewijk de Waal, oud-voorzitter van de FNV. Hij noemt de politieacties “apengedrag” en “Ze hebben de maximale publiciteit gehaald”. Vanuit dat oogpunt is de reactie van Kesler opeens te verklaren. De politie (-vakbonden) wil van de populariteit profiteren van het voetbal (en dan vooral de toppers). En Kesler antwoord ook via de taal van de jungle. Zo beschermt hij de belangen van de voetbalbond, gezien de dreiging dat de acties tijdens het volgende weekend door zouden gaan.
Maar is dit de goede manier om dat te doen? Welke belangen wegen zwaarder? Mag de politie op deze manier gebruik maken van haar positie?