Mitt Romney is vandaag gestopt met zijn verkiezingscampagne. Als gevolg van deze beslissing is senator John McCain zo goed als zeker de Republikeinse kandidaat voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen.Romney neemt deze beslissing mede om een herhaling van de verkiezingen van 1976 te voorkomen, waarin de zittende president Ford en Ronald Reagan vochten om de plek als Republikeins afgevaardigde. Door deze strubbelingen was de democraat Jimmy Carter uiteindelijk de lachende derde. Hij won de presidentsverkiezingen, omdat de Republikeinen elkaar te veel in de weg zaten.

De afscheidstoespraak van Romney:

Hoewel Romney qua stemmers niet veel onderdoet voor McCain, 4 miljoen om 4,7 miljoen, heeft McCain veel meer afgevaardigden achter zich. Dit heeft hij te danken aan de grote staten, die massaal voor hem hebben gekozen.

“En in deze tijd van oorlog kan ik mijn campagne niet laten bijdragen aan een overgave aan de terroristen.” (Aldus Romney)

Een overwinning van de democraten staat voor Romney blijkbaar gelijk aan een overgave aan de terroristen. De Amerikanen hebben echter geconcludeerd dat Romney een “flip-flop” is. Of een draaikont, zoals Balkenende zou zeggen. Eerst is hij voor abortus, dan tegen. Bovendien heeft hij verschillende meningen over stamcelonderzoek en homo-rechten. En als Amerikanen erachter komen dat je een “flip-flop” bent, dan kun je de overwinning wel op je buik schrijven.

Een perfect voorbeeld van een “flip-flop” is John Kerry. Toen in 2004 het stemgedrag van John Kerry in de senaat wispelturig bleek (of het gerucht in ieder geval de wereld in was geholpen), was de strijd om het Witte Huis snel beslecht in het voordeel van Bush.

Volgens Eelco Bosch van Rosenthal, correspondent voor de NOS in Amerika, ligt het echter niet alleen aan de politieke ideeën van Romney. De Amerikanen zijn het onechte, geregisseerde beeld van Romney zat. Wat wil je ook, als je campagne zo belicht wordt:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=J2j0_nYDh98[/youtube]

Het wordt nu echter interessant, want John McCain kan vrijuit campagne gaan voeren voor de landelijke verkiezingen. Hij is toch al zeker de Republikeinse kandidaat. Voor de Democraten zijn Obama en Clinton echter nog in een onderlinge strijd verwikkeld. Ik ben benieuwd of dit negatieve effecten voor de campagne van de Democraten gaat hebben.