Ahmed Marcouch, stadsdeelvoorzitter van de Amsterdamse wijk Slotervaart – maar vooral PvdA-woordvoerder integratie, zegt dat hij een doorbraak heeft geforceerd in het integratiedebat. Na een discussie tussen Marcouch en imam Fawaz Jneid, van de Haagse As Soennah-moskee, wordt er vanuit moslimkring voor het eerst afstand genomen van de radicale imam.

De groep die afstand neemt van de imam is het Samenwerkingsverband Marokkanen in Nederland (SMN). Volgens Marcouch hebben moslims in Nederland de drang om een eenheid te vormen. Dit komt voort uit het idee dat moslims broeders zijn. Marcouch noemt de drang ‘bijna dictatoriaal.’ De doorbraak zit in het feit dat mensen nu zien dat je toch een goede moslim kan zijn, ook al botsen je standpunten met andere moslims.

Marcouch’ frustratie richt zich op de politieke partijen, die niet inhaken op de het debat. Het idee erachter is dat er nu aandacht moet worden gegeven aan het conflict. Daarmee breng je de boodschap dat moslims tegenstrijdige standpunten kunnen hebben, maar toch goede moslims zijn, over het voetlicht.

Het debat, dat natuurlijk als onderwerp ‘integratie’ heeft, brengt de volgende tegenstelling naar voren. Algemeen wordt aangenomen dat integreren hand in hand gaat met aanpassen. Imam Fawaz sluit dat echter uit. Als moslims zich aanpassen aan de Nederlandse cultuur, zijn ze ’slechte moslims.’

Imam Fawaz is een salafist. Een salafist is een moslim die de Islam interpreteert zonder de moderne invloeden. Een salafist gaat uit van de Islam uit de begintijd, van de voorouders (de betekenis van het woord ‘salaf‘). Het is één van de fundamentalistische stromingen binnen de Islam.

De AIVD heeft in 2007 cijfers vrijgegeven waaruit blijkt dat er in Nederland tussen de twintig en dertig duizend potentiële aanhangers van het salafisme zijn. Van die groep zijn ongeveer 2500 mensen potentieel activist. Salafisten in Nederland roepen niet tot nauwelijks op tot geweld.