Begin deze week is bekend geworden dat antisemitisme in Europa toeneemt. Hoewel dit de verkeerde reactie is, is het niet vreemd gezien het handelen van de staat Israël. Per Israëliet sterven er in de bezette gebieden drie (3) Palestijnen. De beeldvorming over de Israelieten wordt dus steeds negatiever, toch wordt het Palestijnse lijden nauwelijks in beeld gebracht.

Zie bijvoorbeeld dit geval. Een kippenboer in Gaza ziet zijn levenswerk, waaraan hij achttien jaar heeft gewerkt, in vier uur vernietigd worden. De boerderij ligt anderhalve kilometer af van de Berlijnse Israëlische muur. Daardoor wil Israël het van de kaart vegen, waarschijnlijk om een bufferzone te creëren.

Dat er daardoor, naast het persoonlijke leed, veel werkgelegenheid verloren gaat, neemt Israël op de koop toe. Dat is vreemd, want als de werkloze, onderdrukte Palestijnen dan ten einde raad naar de wapens grijpen, loopt dat zelfde Israël weer te janken in de media.

Natuurlijk is het Palestijnse geweld een probleem, en heel vervelend voor Israëlische staatsburgers, maar laten we niet vergeten dat het verzet is en geen terreur. Als je geen uitzicht hebt op een goede toekomst of net je toekomst kapot hebt zien gaan, kun je niet van die mensen verwachten dat ze ook nog hun emoties onder controle houden. Het draait toch om vergelden? Israël zelf is er altijd als de kippen bij. Over kippen gesproken, de Israëlieten hebben ongeveer 40.000 kippen vermoord bij de vernietiging van de boerderij.

De bron van dit artikel is een website waarop nu al een twaalftal trieste verhalen staan van onrecht. Het is een initiatief van het Palestinian Centre for Human Rights (PCHR), of het Palestijnse centrum voor de Mensenrechten. Ik vertrouw deze bron. Maar stel dat dit propaganda is, dan compenseren dit soort verhalen toch nog de Israëlische propaganda-machine. Alleen met een realistische berichtgeving kan er misschien evenwicht in het conflict komen.