Hillary Clinton heeft de verkiezingsrace sowieso verloren, betoogt Richard Cohen. Richard Cohen is columnist bij de Washington Post en fervent criticaster van Clinton. Hij heeft een interessant antwoord op de vraag: Waarom stapt Hillary Clinton niet uit de verkiezingsstrijd?

Clinton heeft genoeg mogelijkheden om de strijd op te geven. Na elk verlies houden de media en het volk de adem in, wachtend op de witte rook. Ze staat te ver achter op Obama in gedelegeerden om nog een rol te spelen. Maar ze stopt niet, aldus Cohen. En daarvoor is een typisch Amerikaanse reden.

Verliezers tellen namelijk niet. “Winner takes all” – de winnaar gaat er met alles vandoor. Maar hoe buig je zoiets negatiefs als verliezen om in iets positiefs?

De ergste vorm van verliezen is opgeven. Als je opgeeft, geef je aan dat je niet goed genoeg bent. Jij zegt van jezelf dat je niet in staat bent om je doel te behalen. Die boodschap kun je beter een ander laten vertellen. Zo creëer je een beeld van een doorzetter. De knoop wordt toch wel doorgehakt voor haar op de Democratische partijconventie.

“Never give up!”. Ik ben een pitbull die me vastzet in een doel en door blijft gaan tot het bittere eind. Dat is het beeld dat over zal blijven van Hillary Clinton. En daarmee drukt ze nu al een stempel op haar nominatie voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2012. Ze is dan nog maar 65 jaar oud, zeven jaar jonger dan John McCain bijvoorbeeld zal zijn op Election day 2008. Aldus Cohen.

Mocht ze dan weer de strijd aangaan, dan heeft ze in ieder geval een genuanceerder imago dan het imago waarmee ze de verkiezingsstrijd nu ingestapt is. Ze is dan niet alleen de vrouw van Bill Clinton. Ze kan laten zien dat ze door vecht tot het bittere eind. Dat is een eigenschap die het goed doet in Amerika. En daarmee is haar campagne nú al begonnen.