De jaarlijkse Gay Pride heeft weer heel wat stof doen opwaaien. De uitbundige, halfnaakte homo’s en lesbiënnes mogen voor één dag de grachten van Amsterdam onveilig maken en meteen valt half christelijk Nederland over elkaar heen om te verklaren dat we de goodwill niet moeten overdrijven.

Het gaat de ChristenUnie te ver dat de PvdA-ministers in grote getale aanwezig zijn bij de Amsterdam Pride, zoals het evenement gedoopt is. Minister Van Middelkoop mag de boodschap deze keer verkondigen, omdat Rouvoet buiten schot moet worden gehouden. “De PvdA claimt de homo-emancipatie”, aldus de Minister van Defensie, “en dat is een beetje provocerend.”

Tussen de regels door lees ik dit: de PvdA neemt de hele hand, terwijl de CU alleen een vinger wou geven inzake het beleid rond die rare homo’s. Een soort zoethoudertje, dat had die vinger moeten zijn. Homofilie is een ziekte, maar om regeringsdeelname niet in gevaar te brengen willen we best de schijn ophouden. Maar als de PvdA dan ook nog namens het kabinet zo prominent op de Gay Pride aanwezig is, gaan ze te ver. Daar baalt het CU van, vooral omdat het kabinet met één mond spreekt en de toon dus ook is gezet voor de christelijke bewindslieden.

Hun achterban heeft het namelijk niet zo op homo’s. Vandaag nog wijst een onderzoek uit dat 49 % van de ChristenUnie-stemmers homo’s en lesbiënnes té geëmancipeerd vindt. Als je dat leest weet je dat er nog veel moet gebeuren.

De Volkskrant daaide de zaken overigens om, door te stellen dat het een statement van de andere bewindslieden is dat ze niet aanwezig zijn. Dat is ook niet het geval in mijn ogen. Je hoeft niet op de Gay Pride aanwezig te zijn. Een bezoek van Balkenende is gewenst voor de emancipatie, lijkt me, maar absoluut niet verplicht.

Het onbegrijpelijke is dat christenen zelf ook een minderheid zijn. Ze lijken echter verwend, door de constante aanwezigheid van het CDA in de regering en de huidige regeringsdeelname van het CU.

Ik wil wel stellen dat er een verschil is tussen CDA- en CU-stemmers. CDA’ers zijn redelijk gematigd en nauwelijks dominant op het religieuze gebied. De ChristenUnie is echter de weg volledig bijster. Rouvoet heeft het al over geloof als een andere vorm van kennis en wetenschap. Het is voor hem niet irrationeel maar bovenrationeel.

Daar gaat hij al de fout in, want als je iets bovenrationeel noemt is het dus in ieder geval niet rationeel te noemen. Dan kun je het dus ook niet scharen in het rijtje kennis en wetenschap, die beide wél logisch en systematisch zijn opgebouwd.

„Mensen maken te weinig onderscheid tussen geloofsovertuigingen en politieke opvattingen. Ik ben aanspreekbaar op mijn politieke opvattingen. Je bent ondemocratisch bezig als je bepaalde mensen van het debat wilt uitsluiten, als je zegt ‘Alles goed en wel, maar alsjeblieft niet de christenen’, of ‘alsjeblieft niet de moslims’. Het is een bange en intolerante houding. Mensen die naar aanleiding van het embryodebat riepen dat ‘de christenen praatjes begonnen te krijgen’ vind ik bange mensen.”

Ik ben blijkbaar een bang mens. Los daarvan kan het niet zo zijn dat Rouvoet aan de ene kant zijn religie niet op het nachtkastje kan laten liggen, maar daar niet op aangesproken wil worden (op interpreteer ik hier iets verkeerd?). Zodra hij met zijn hand op zijn hart verklaart dat zijn politieke opvattingen niet gebaseerd zijn op de bijbel, zal ik hem ook puur op zijn politieke opvattingen aanspreken. Anders creeër je een vacuüm waar binnen niet gediscussieerd kan worden. Daar is niemand bij gebaat.

Beide gevallen (interview Rouvoet NRC en opmerking Van Middelkoop) tonen aan dat de CU op foute gronden in de slachtofferrol kruipt. Dan kan ik niet anders dan tot de conclusie komen dat het CU en haar achterban té geëmancipeerd is. Maar ik sta open voor discussie, dus schiet mij maar lek…