„Van de verschillende door de CIA gebruikte ondervragingstechnieken zijn de meeste relatief onschuldig van aard (een gemiddelde studentenvereniging doet ergere dingen tijdens de ontgroeningsperiode)”

Joshua Livestro, te rechts voor VPRO’s Buitenhof, vindt dat de CIA vergeleken kan worden met een studentenvereniging. Daar martelen ze namelijk ook in de zogenaamde ontgroeningsperiode. Waterboarden is een no-go, volgens Livestro, maar mensen tegen een muur gooien, in een doos opsluiten (mogelijk met insecten) en slaapdeprivatie zijn relatief onschuldig van aard.

Livestro schijnt zich al lopend in de regen ook afgevraagd te hebben waarom men moeilijk doet over Chinees watermartelen. ‘Eén druppel op je voorhoofd, zoveel pijn doet dat toch niet’.

Waar de columnist aan voorbij gaat is het gegeven dat studentenverenigingen maar een week martelen. Dat is bekend bij het lijdend voorwerp, of de gemartelde. De CIA herhaalde processen regelmatig en maakte niet duidelijk wanneer ze stopten. Als het onbekend is hoelang iets duurt, slaat de angst bij de gemartelden toe. Niet alleen de pijn is erg, ook de kans op oneindige herhaling breekt een slachtoffer.

Tevens heeft een ontgroeningstijd een doel (bij de club horen) en een (semi-) vrijwillige aard. Het martelen was gedwongen en de belangen van de martelaars en de gemartelden strookten al helemaal niet. De CIA wou een bekentenis uit iemand persen. De gemartelde wou echter niet bekennen of had er helemaal niks mee te maken.

Tot zover het ‘rozengeur en maneschijn’ verhaal. Ik vind namelijk dat Joshua Livestro ook voorbij gaat aan het valse gevoel van macht dat executeurs van martelingen krijgen. Dat is de oorzaak van vele excessen binnen de ontgroeningen. Dit zijn geen incidenten. Het is het directe gevolg van de weerloosheid van slachtoffers. Daar misbruik van maken is makkelijk als je er maar voldoende argumenten bij bedenkt. Dat resulteert in het leven boven en onder de wet en juist dat is niet gepast. Te weinig mensen zijn zich daarvan doordrongen.