De Birthers worden onder meer vertegenwoordigd door een blonde tandarts met een zwarte band in taekwondo. De vrouw voltooide een online rechtenopleiding en draagt sindsdien de titel advocaat. Overigens is ze zelf ook niet in de Verenigde Staten geboren, ze komt uit Moldavië. De peroxide Petronella deelt de spotlights met een 9-11-complotdenker, een Clinton-complotdenker, een pokerspeler en vele andere halve garen.

Godzijdank gelooft de overgrote meerderheid van de Amerikanen dat Obama in hun land is geboren. Toch blijkt uit een Daily Kos/Research2000 poll dat 58% van de Republikeinen op z’n minst twijfelen aan de geboorteplaats van de president. Van alle Republikeinen weet 28% weet het zelfs zeker, Obama komt niet uit de VS.

Als meer dan de helft van de Republikeinen op zijn minst twijfelt, dan zit er een verhaal in. Daarom berichten verschillende Amerikaanse media uitvoerig over dit groepje extremisten. Ze benadrukken elke keer dat ze de Birthers niet geloven en dat ze het verhaal willen ontkrachten.

Het ontkrachten van het gerucht blijkt echter een pyrrusoverwinning. Keer op keer halen de praatprogramma’s die aanschurken tegen de Republikeinse kiezers de oude koe weer uit de sloot. De hoeveelheid aandacht wekt op zijn minst de suggestie dat er iets aan de hand is. Tot nu toe is die suggestie keer op keer onterecht gebleken.

We zijn op het punt aanbeland waar zelfs de metadiscussie een belangrijk onderwerp van debat is in de media. Alle presentatoren, omroepbazen en regisseurs wassen hun handen in onschuld en wijzen naar ‘de ander’ als het gaat om het voeden van de speculaties.

Tussen de verhitte discussies door komt de baas van MSNBC, Phil Griffin, opeens met een verklaring voor de enorme aandacht voor het onderwerp. “It’s racist. Just call it for what it is.” Helaas, daarna gaat hij weer door met het bedenken van redenen waarom ook dat nieuwswaardig is. Natuurlijk kan MSNBC dan niet achterblijven en heeft ze haar praatprogramma’s voor die dag weer vol.

Ik kan hier nu een pleidooi gaan houden voor een andere verdeling van zendtijd. Leg de Amerikanen bijvoorbeeld eens uit dat Medicare ook door de overheid wordt betaald en geregeld. Leg maar uit dat ”Keep your government hands off my Medicare!” roepen volslagen idioot is.

Maar of dat echt zin heeft? Ik betwijfel het ten zeerste. Sommige mensen accepteren gewoonweg hun ongelijk niet. Geen discussie mee mogelijk. Ach, dan is een geboorteakte nog tamelijk onschuldig…

Aan uitdagingen inderdaad geen gebrek. Ik ga ze hier niet opnoemen – dat is al genoeg gedaan – maar aan al die uitdagingen is de verwachting gekoppeld dat Obama ze op gaat lossen, of op z’n minst de last gaat verlichten. Larimore verwacht dat niet, waardoor ze zonder angst naar de inauguratie kijkt. Een vreemde redenatie, maar ik kan me er iets bij voorstellen.Overigens is Larimore positief over de kansen van Obama over vier jaar, tijdens de volgende verkiezingen. Haar theorie is dat als de economie is opgekrabbeld uit het dal, Obama zo populair is dat hij automatisch wordt herkozen. Stel dat de economie nog niet hersteld is, dan is er altijd nog de Republikeinse partij zelf die roet in het eten gooit. Larimore verwacht niet dat de partij op tijd hersteld is van de recente klappen.

De Republikeinse partij schuttert inderdaad. Een drama voltrekt zich rond de verkiezing van de voorzitter van de Republikeinse partij. De achterban mort over de Republikeinse weerstand tegen een wijziging van de regels. Bovendien heerst er angst – tsja, het zijn nu eenmaal bange mensen – over de centristische koers die Obama vaart. Dit zou de wind uit de zeilen halen bij de Republikeinen en volgens een enkeling zelfs het einde van de partij betekenen. Dat lijkt me wat voorbarig, maar de tijd zal het leren.

Peilbureau Gallup peilt sinds 1993 de waarderingen van Amerikanen voor de presidentsvrouwen. De peiling wordt uitgevoerd in opdracht van USA Today. De populariteit van Laura Bush hoort bij de manier waarop ze haar rol als First Lady vervult. Ze zwaait vooral en zal daarom niet veel kritiek te verduren krijgen. Hillary Clinton stak wel haar nek uit. Ze maakte zich hard voor de hervormingen van de gezondheidszorg in de VS. Daarmee heeft ze zich niet favorable gemaakt, het maakte haar niet populairder, vooral omdat de hervormingen niet echt een succes werden (tussentijdse verkiezingen gaven de Republikeinen voor het eerst in 40 jaar een meerderheid in de Senaat en het Huis van Afgevaardigden).De rol van de First Lady is louter ceremonieel. Ze krijgt geen geld, geen macht. De First Lady is gastvrouw van het Witte Huis. Het hoeft niet perse de echtgenoot van de president te zijn. Als de president weduwenaar is, vrijgezel of als zijn vrouw de rol van gastvrouw niet kan vervullen, kan een vriendin (nee, niet Miss Lewinsky) of familielid van de president de plek overnemen.

Tot zover de wiki-weetjes; waar Michelle Obama vooral rekening mee moet houden is dat ze op de vlakte moet blijven om niet aan populariteit in te boeten. Je inzetten voor een historisch instituut of liefdadigheid doet het altijd goed, maar zodra je als First Lady een vinger in de pap wil hebben, heb je populariteit te verliezen. Je staat in dienst van de president, waardoor je niet onafhankelijk kán handelen (je bent per slot van rekening niet gekozen). Politieke tegenstanders kunnen echter wel klappen uitdelen, waardoor je jezelf praktisch vogelvrij verklaart als je politieke ambitie toont op die positie.

De beschikbare steekproef is dus nog alles behalve representatief, aangezien de peiling pas in 1993 begon. Zo is onbekend hoe populair Eleanor Roosevelt, echtgenote van Franklin Delano Roosevelt, zou zijn bij haar afscheid van het Witte Huis. Eleanor bemoeide zich veel met het werk van haar man. Ze zette zich in voor de New Deal en burgerrechten.

Misschien dat Michelle Obama het wél voor elkaar krijgt om populair te worden zonder tegelijk een politiek muurbloempje te zijn.

De stichting van voormalig Amerikaans president Clinton betaalt en onderhoudt de bibliotheek van Clinton en zet zich in voor goede doelen zoals het de strijd tegen AIDS. Volgens Amerikaanse media haalde de stichting tot nu toe meer dan $ 500 miljoen binnen. Ze zijn al een decennium actief.Ook Saoedi-Arabië, Noorwegen, Yahoo! en het omstreden beveiligingsbedrijf Blackwater behoren tot de donateurs. Het zijn echter niet alleen kapitaalkrachtige instanties en personen (Bill Gates) die geld schenken. 200.000 mensen schenken geld aan de stichting. De centrummaat ligt volgens de stichting op $ 45.

Vooral de particuliere militaire uitvoerder Blackwater springt direct in het oog. Blackwater riskeert op dit moment het verlies van zijn contract met de overheid. Blackwater beschermt Amerikaanse diplomaten in gevaarlijke gebieden waaronder Irak. Amerikaanse aanklagers verdenken beveiligers van het bedrijf van het doden van onschuldige Irakezen.

Ook Yahoo! behoort tot de donateurs. Yahoo! speelt volgens critici informatie over Chinese dissidenten door aan de Chinese overheid. Daarmee brengt de zoekmachine die dissidenten in gevaar.

Op zich is er niets mis met de donaties. Het zijn echter bedrijven die belang hebben bij een bepaalde buitenlandse politiek. De buitenlandse politiek komt onder de verantwoordelijkheid van Hillary Clinton. Op z’n minst wordt daarmee de schijn van belangenverstrengeling gewekt.

Een voorbeeld van de onvrede: Hillary Clinton wordt minister van Buitenlandse Zaken, terwijl Robert Gates minister van Defensie blijft. Clinton heeft voor de invasie in Irak gestemd in de Senaat. Gates voert het beleid van Bush op dit moment uit in Irak. Dat terwijl Obama juist snel weg wil uit Irak. Sommige liberals zijn bang dat dit symbolisch is voor Obama’s toekomstige beleid.

Die groep criticasters zal alleen maar toenemen. Obama lijkt niet van plan om de consensus een stille dood te laten sterven. Die consensus is ontstaan als gevolg van de ravage die Bush achterlaat in Amerika. Deze consensus kan voedingsbodem zijn voor grootscheepse hervormingen die nodig zijn om de gevolgen van de kridietcrisis binnen de perken te houden. Het is echter ook een dierbaar bezit, dat niet verloren dient te worden.

Obama’s kabinet zal nooit extreem-rechts, Bush-rechts of zelfs McCain-rechts zijn of worden. De gulden middenweg lijkt de beste manier om brede steun vanuit het congres te krijgen. Dat zal de linkerflank van Obama’s (internationale) fanschare  teleurstellen.  Als je een breed front wilt vormen dat Amerikaanse burgers beschermt tegen de gevolgen van de kredietcrisis, moet je dat helaas op de koop toe nemen.

• Volg op Huffington Post de samenstelling van Obama’s cabinet.
• Zelizer, professor aan de Princeton universiteit, pleit voor een grote rol voor het Congres als steun voor Obama.

Iedereen wacht met smart op het signaal dat Obama Guantanamo Bay gaat sluiten, om maar een voorbeeld te noemen. En er is opeens een einddatum voor Irak. Obama vormt zelfs een soort van eenheidskabinet. Clinton, McCain, ze zijn allemaal uitgenodigd. Fox News (Fair ende Balanced) rept zelfs van ministersposten voor Mao, Stalin, Hitler, Lenin, Pol Pot en Saddam Hussein.

Over naar de serieuzere zaken. Obama moet zijn BlackBerry opgeven zodra hij officieel president is. Naar verluidt is Obama een fervent e-mailer. Hij e-mailt bijvoorbeeld “Sox!” naar vrienden als de Chicago White Sox een wedstrijd winnen.

Een president van Amerika heeft echter niet het recht om te e-mailen. E-mail zou te kwetsbaar zijn. Te vrij toegankelijk voor derden. Zo staat er ook geen computer in het “Oval Office” – de zetel van de president. De machtigste man ter wereld mag geen e-mail versturen. Het klinkt als racisme, totdat je dit leest:

“Since I do not want my private conversations looked at by those out to embarrass, the only course of action is not to correspond in cyberspace,” Mr. Bush wrote from his old address, G94B@aol.com. “This saddens me. I have enjoyed conversing with each of you.”

Ook George W. mag niet mailen. Dat weerlegt in mijn ogen het racismeverwijt. Maar waar Bush zijn vingers niet aan wil branden, dat gaat Obama wel proberen; een laptop in het “Oval Office.”

Ik weet trouwens niet of de Amerikaanse staatsburgers blij moeten zijn met een president die niet mag e-mailen om veiligheidsredenen. Als e-mail zelfs niet beveiligd kan worden voor de president van Amerika, hoe zit het dan met de privacy van de burgers? Bij nader inzien trap ik nu een open deur in.

The Independent bericht over “White rage: The rednecks out to kill Obama.” Veel Nederlanders houden er al rekening mee, een moord op Obama. Er zijn ook al idioten opgepakt die het slecht voorhebben met Obama. Het is wachten op een slimme redneck, we hebben dus nog even de tijd, die omzichtiger te werk gaat. Want dat er een significante groep Amerikanen is die geen ‘zwarte’ in het Witte Huis wil hebben, dat staat buiten kijf.

Neem Shawn Adolf (sic):

“No nigger should ever live in the White House.” (Bron)

Er zijn twee kanten aan het verhaal. Aan de ene kant wordt Obama beschermt door de Secret Service. In de Secret Service is veel geïnvesteerd na de moord op de Kennedy’s en Martin Luther King. Ook de mislukte aanslag op het leven van Ronald Reagan heeft de dienst, gelukkig, geen windeieren gelegd.

The Independent brengt het voorbeeld van een man die in Atlanta een handgranaat richting George W. Bush wil gooien. Hij komt niet ver. De Secret Service heeft de man al snel in de smiezen.

Aan de andere kant is dat Obama veel mensen zal inspireren om een aanslag te plegen. En niet alleen omdat hij zwart is. De witte meerderheid in Amerika verdwijnt. Verwacht wordt dat rond 2040 het witte ras een minderheid in de minderheid is. Bovendien gaat Amerika een periode in waarin de economie in een dip zit, wat niet constructief is voor de populariteit van een president.

Dat de dreiging nu ook al aanwezig is, is duidelijk af te lezen aan de kogelwerende ruiten die om Obama geplaatst zijn tijdens zijn overwinningstoespraak in Chicago. Op TV is het niet duidelijk zichtbaar, hoewel het enkele keren opvalt. David Guttenfelder maakt er een duidelijke foto van.

Niet alle moordaanslagen zijn overigens erg realistisch. De mannen in Denver worden nieteens aangeklaagd voor poging tot moord, omdat hun plan onuitvoerbaar is. Ook de later aangehouden Daniel Gregory Cowart en Paul Michael Schlesselman waren iets te ambitieus. Het plan: eerst 87 zwarte Amerikanen omleggen, daarna Obama vermoorden. 14 van die personen moeten ook nog eens onthoofd worden.

Wat hebben die moordenaars trouwens met achternamen; eerst Adolf, nu Coward met een t?

Je kunt er cynisch over doen, maar de kans dat er tussen alle idioten één geniale gek zit, is aanwezig. Het lijkt me een hels karwei om iemand 24-7 veilig te houden. Laten we hopen dat het lukt.

De overwinning lijkt Obama niet te kunnen ontglippen. Lijkt. Om de spanning erin te houden is een kanttekening op de plaats. In de VS is niet de ‘popular vote‘ van belang, maar het aantal kiesmannen dat achter een kandidaat staat. Met andere woorden; de meerderheid per staat bepaalt de uitslag en niet alle stemmen in de hele Verenigde Staten bij elkaar opgeteld.

Elke staat heeft een x-aantal kiesmannen, met als minimum drie kiesmannen. Daardoor kan het zijn dat de winnaar van de verkiezingen minder stemmen krijgt dan de nummer twee. Al Gore verloor in 2000 de verkiezingen van George Bush jr. terwijl Gore landelijk, opgeteld, meer stemmen kreeg. Bush kreeg echter meer kiesmannen achter zich.

Er zijn een paar scenario’s waar rekening mee gehouden kan worden. Houd daarbij in ogenschouw dat de winnaar van de verkiezingen 270 kiesmannen (of meer natuurlijk) achter zich moet hebben.

Landslide: Indiana, South Carolina en Virginia zijn staten die al jaren Republikeins stemmen. Obama maakt echter in alle drie de staten kans op de overwinning. Dit zou revolutionair zijn. Obama heeft dan al snel een grote voorsprong. De voorlopige uitslagen worden daar tussen 00.00 en 01.30 Nederlandse tijd verwacht.

Winst in één of twee van de bovenstaande staten zou een positieve indicatie zijn voor een eventuele overwinning van Obama die zijn gelijke niet kent. Dit is niet een waarschijnlijk scenario. Logischer is het als McCain deze staten gewoon binnenhaalt.

Lange adem: Als de winnaar na 2.30 nog niet bekend is, gaat het meer tijd kosten. Voor 2.30 worden de voorlopige uitslagen van de belangrijkste staten verwacht. Als het dan nog ‘to close to call’ is, moeten we wachten tot alle stemmen zijn geteld. Hoogst waarschijnlijk betekend dit dat McCain zich terug heeft gevochten.

Relatieve zekerheid: Stel dat Obama rond 2.30 de meeste stemmen heeft, dan is het bijna zeker dat hij er met de overwinning vandoor gaat. Zoals eerder vermeld zijn dan de meeste kiesmannen verdeeld van de staten die nog onbeslist zijn. Dat gaat om pak ‘em beet 100 kiesmannen, uit staten die wisselvallig peilen.

In alle drie de scenario’s is er sprake van een aantal staten (Indiana, Virginia en South Carolina bijvoorbeeld) met een rechtop staand dubbeltje dat waarschijnlijk de kant van McCain op gaat vallen. Obama voert daar de laatste dagen echter zo’n heftige campagne, dat zijn overwinningskansen groter worden.

Een paar losse links:

Voormalig ’spindoctor’ van George Bush jr. Karl Rove verwacht een grote overwinning voor Obama.

“Krijgt Europa het Amerika dat het wil?” The Independent over de Europese kant van de Amerikaanse verkiezingen.

Voormalig VS-correspondent Charles Groenhuijsen over de campagnewetten die de kandidaten breken.

De NY Times (snelle login verplicht) rept van een stortvloed van stemmers die de bureaus overspoelt.

Lees de NOS-weblogs eens, veel duiding en achtergrondartikelen.

Vergeet de NY Times, de LA Times spreekt al van een historisch hoge opkomst bij de verkiezingen.

Het Rechtse Fox News leeft mee met de militairen in oorlogsgebieden. Wie wordt hun bevelhebber? “Who Will Be Their Commander In Chief?”

De stembussen zijn om 12.00 gesloten.

Het lijkt er echter sterk op dat McCain zelf die voorwaarden niet stelde. Hij ontmoette Pinochet in het geheim. McCain deed dit in zijn hoedanigheid als lid van het commitee voor buitenlandse zaken van het Amerikaanse Congres. McCain en Pinochet discussieërden over het gevaar van het communisme.

Twaalf dagen later zorgde Edward Kennedy voor een rel door tijdens zijn bezoek aan Pinochet, dat niet geheim was, openlijk op te roepen tot democratie. Dat leverde veel protesten op in Chili. Dit lijkt me een duidelijk gevan van een voorwaarde. ‘Ik ga bij je op bezoek, maar dan roep ik wel op tot meer democratie.’

Dus terwijl Kennedy twaalf dagen later al een lans kon breken voor democratie in Chili, ging McCain in het geheim. Het is natuurlijk ook niet zo positief als je vriend 3000 politieke tegenstanders laat vermoorden.

Zelfde laken een pak; McCain adviseerde Reagan om zonder voorwaarden te onderhandelen met terroristen in Mozambique.

Voor de stijl hieronder het nummer “99 problems” van Jay-Z.